11. BÖLÜM: YEŞİL TEDARİK ZİNCİRİ

Klasik tedarik zinciri yönetimi, işletmelerin üretim faaliyetlerini gerçekleştirirken çevresel kaygı, çevre hassasiyeti üzerine odaklanamamakta ve sürdürebilirliği sağlayamamaktadır (Koca ve Behdioğlu, 2020:675). Bu yüzden; işletmeler için geleceğe dönük olarak daha istikrarlı bir çevre için tüm paydaşların katılımı gözetilerek sivil toplum örgütleri, çevre koruma dernekleri ile birlikte geleneksel tedarik zinciri yönetimi içerisinde yer alan çevresel kaygıların stratejik planlamalar yoluyla yeşil tedarik zinciri yönetimine entegre edilmesi durumunu ortaya çıkarmıştır (Zhu vd., 2008:261-262). 

Günümüzde meydana gelen hızlı değişim ve dönüşümler, artan rekabet ortamı oluşturmuştur. Böylece, işletmelerin birbirleriyle rekabet etme olanağını daha da zorlaşmıştır. İşletmelerin bu şartlar doğrultusunda rekabet ortamında rakiplerine karşı üstünlük göstermeleri sadece ürettiği ürünü satmakla değil aynı zamanda bu faaliyeti gerçekleştirirken çevreye uyum sağlayarak çevreye zarar vermeden gerçekleştirmeleri önem kazanmıştır. Bu yüzden; işletmelerin yapmış olduğu çeşitli faaliyetlerin ekolojik problemlere neden olması, tüketicilerin çevre ile ilgili farkındalıklarının gelişmesine sebep olmuştur. Çünkü işletmelerin maliyetlerini düşürmeleri, karlılıklarını artırmaları ve gelecek nesiller için temiz bir dünya bırakılması bununla mümkün olacaktır. Bu bilgilerışığında işletmeler rekabet üstünlüğünü sağlamak için çevre hassasiyeti konularına artan bir ilgi göstermeye başlamışlardır. Bu ilgi sonucunda değişik sektörlerde ki işletmeler çevreye duyarlı olarak mal ve hizmet üretmeye odaklanmış ve yeşil uygulamalar önem kazanmıştır (Yarlıkaş ve Can, 2019:900). 

Çalışmanın amacı, işletmelerde tedarik zinciri kavramı, yeşil tedarik zinciri kavramı ve yeşil tedarik zinciri fonksiyonları hakkında bilgiler sunarak literatürde yeşil tedarik zinciri alanında yapılmış güncel tarihli çalışmalarla birlikte okuyuculara yeşil tedarik zinciri hakkında bilgiler aktarmak ve bu konunun önemini ortaya koymaktır.